22Բայց առանց Աստծո այս կյանքն ունայն է

Այս անլույս կյանքում հոգիս հանգիստ չէ,

Եվ այստեղ պանդուխտ եմ և օտար,

Աշխարհի երգերն ինձ հարազատ չեն,

Մութ ճամփան միշտ խորթ է ինձ համար:

Բայց առանց Աստծո այս կյանքն ունայն է,

Եվ արևն անգամ՝ մի կեղծ պատրանք,

Աշխարհում խավար ու տառապանք է,

Երկնքում է գանձն ամենաթանկ

Ո՛վ Աստված, գիտես՝ հոգիս ծարավ է

Կենդանի ջրի Քո աղբյուրին,

Ես գիտեմ, որ սերը Քո անբավ է,

Ինձ համար Քեզ մոտ կա ավելին

Դու գիտես, որ սիրտս Քեզ սպասում է,

Քո երկյուղն է միշտ իմ խորքերում,

Դու գալիս ու սիրտս լիացնում ես,

Աննման Քո փառքն է ինձ գերում:

Արևի պես Դու գալիս փարվում ես,

Շողերով Քո կյանք ես պարգևում,

Խնդությամբ նորից Դու ինձ լցնում ես,

Ճանաչել տալիս Քո սերն անհուն:

Իմ Հիսու՛ս, ինձ թույլ տուր, որ փարվեմ Քեզ

Արցունքերն իմ Քեզ են որոնում,

Ես գիտեմ՝ իմ սիրտը Դու տեսնում ես,

Մի խոսքից անգամ՝ ինձ հասկանում:

Ես գիտեմ, որ Դու ընդմիշտ ինձ հետ ես,

Դու ես, Տե՛ր, օգնում ինձ այս կյանքում,

Քո արյամբ իմ սիրտը միշտ մաքրում ես

Ինձ պահում կանգուն ու հաստատուն: