140Երանի՜ հոգով ես Քեզ հանդիպեի,

140

1. Երանի՜ հոգով ես Քեզ հանդիպեի,

Վերքերդ գրկած` անվերջ արտասվեի:

Հոգուս փափագը Քեզանից առնեի

Ու Քո երկնքին արժանի լինեի:

2. Երբ որ վախ ու դող իմ վրա ընկնեն,

Մահ ու արհավիրք իմ շուրջը պատեն,

Աղավնու նման թևեր ես կառնեմ

Ու իմ փախչելը ես կարագացնեմ:

3. Դառնացած կյանքիս միակ դարմանն ես,

Վշտացած հոգուս Դու սիրեկանն ես:

Խաչված կյանքով Քո հոգուս մեջ ապրի՛ր,

Որ չուրանամ Քեզ մինչև մահ, Տե՜ր իմ:

4. Միայն թե Քեզ, Տե՛ր, արժանի լինեմ,

Կոտրած ու խոնարհ գառդ ես լինեմ:

Երկնային կյանքով հոգուս մեջ ապրի՛ր,

Ինձնից անբաժան անվերջ Դու եղիր: