142Տե՜ր գթության, աղբյուր ողորմության

142

1. Տե՜ր գթության, աղբյուր ողորմության,

Որդի Բարձրյալի, Տեր Հիսուս Քրիստոս:

Նայի՛ր Դու պատկերիս

Ու անշուք կերպարիս,

Մահով տանջված եմ,

Կոտրած, խոցված եմ,

Միշտ սիրույդ անարժան եմ:

2. Սարի լանջին եմ՝ տխուր ու խոցված,

Աչքերս մշուշ ու սիրտս՝ կոտրած:

Նայի՛ր Դու պատկերիս

Ու անշուք կերպարիս,

Մահով տանջված եմ,

Կոտրած, խոցված եմ,

Միշտ սիրույդ անարժան եմ:

3. Չեմ իջնի երբեք, կմաշվեմ կսկծից,

Եթե Դու՛ չօգնես սիրովդ անբիծ:

Նայի՛ր Դու պատկերիս

Ու անշուք կերպարիս,

Մահով տանջված եմ,

Կոտրած, խոցված եմ,

Միշտ սիրույդ անարժան եմ:

4. Ա՜խ, մի՛ ուշանար, կցավեն վերքերս,

Թե չգաս նորից, կսպասեմ անվերջ:

Նայի՛ր Դու պատկերիս

Ու անշուք կերպարիս,

Մահով տանջված եմ,

Կոտրած, խոցված եմ,

Միշտ սիրույդ անարժան եմ: