681Դու գիտակցաբար մահվան գնացիր`

681

1. Դու գիտակցաբար մահվան գնացիր`

Տառապանքներիդ տեղյակ լինելով:

Խոր վերքերի մեջ Դու լուռ մնացիր`

Քո ծանր խաչը սիրով տանելով:

Թվում է` ձայնդ է հասնում ականջիս,

Երբ որ գամում են Քո սուրբ ձեռքերը,

Կարծես ասում ես. «Ակա՛նջ դիր կանչիս

Ու գնահատի՛ր իմ այս վերքերը»:

Ինչպե՞ս կարող եմ, Տե՛րս, մոռանալ

Տառապանքներդ ու տանջանքներդ,

Հոգիս իմ ներսում սկսում է լալ,

Երբ միտք եմ բերում գամված ձեռքերդ:

2. Դեմքդ եմ տեսնում` արյան մեջ կորած,

Քո Հոգով օծված հոգուս աչքերով,

Տեսնում եմ նաև կողդ խոշտանգված,

Եվ սուրբ գլուխդ` պատված վերքերով:

Youtube ♪♫ ➤