111Ո՜հ, չկա մեկը տիեզերքում,

111

1. Ո՜հ, չկա մեկը տիեզերքում,

Որ զատի մեզ Տիրոջ սիրուց,

Թող մարմինը սարսի շղթայում,

Թող բորբոքեն բանտի թույն, բոց:

Բայց խավարից •երված մտքին խեղճ,

Ազատություն տվեց սերն ան•ին,

Եվ նրա սավառնող հո•ին անվերջ,

Էլ չի շղթայի չար ո•ին:

2. Ո՜հ, չկա մեկը տիեզերքում,

Որ զրկի մեզ մեր մեծ պատվից,

Թող բուռն թշնամությամբ անդադրում,

Ծաղրվենք մենք չար ամբոխից:

Վեր բարձրացնենք դրոշն ճշմարտության,

Սիրով ոխը հաղթահարենք,

Մեր պատիվը սիրո հաղթության,

Եվ ոչ սին փառքի մեջ փնտրենք:

3. Ո՜հ, չկա մեկը տիեզերքում,

Որ հափշտակե մեր •անձեր,

Թող դառն ժամին սրբազան մարտում,

Խլեն մեզնից բոլոր ինչքեր:

Արծաթ, ոսկի եւ այլ արժեքներ,

Կպահենք մեր խիղճը մաքուր,

Մերն են երջանկության •աղտնիքներ,

Նրանցով ապրի աշխարհը կույր: