227Թագավորը անխիղճ ու դաժան,

227

Թա•ավորը անխիղճ ու դաժան,

Բաբելոնի Դուրային դաշտում,

Շինեց իր կուռքը՝ ոսկի արձան,

Եվ նրանով էր շնչում, ապրում:

Շնչում, ապրում: (2)

2. Հրամաններ բազում ու անթիվ,

Որ ողջ ազ•երն ու լեզուները,

Թող •ան ու երկրպա•են կուռքին,

Որին պաշտում էր թա•ավորը:

Ոսկի արձան: (2)

3. Երկրպա•ելու չեկան միայն,

Սեդրակ, Միսակ, Հաբեթնակովը,

Նրանք ունեին կենդանի Աստված,

Աստծո որդի՝ Հիսուս Քրիստոսը:

Աստծո որդի:(2)

4. Թա•ավորը շատ խիստ զայրացավ,

Արձակեց մի դաժան հրաման,

Կրակը •ցել եղբայրներին,

Նրանց չի փրկի ոչ մի Աստված:

Փրկիր Աստված (2):

5.Վառվում էր կրակով հնոցը,

Սեդրակ, Միսակ, Հաբեթնակովը,

Իրենց Աստծուն էին աղաղակում,

Տեր մեր անձը Քեզ ենք նվիրում:

Արի Հիսուս (2):

6.Երեքի տեղ չորսն էին շրջում,

Հրաշք տես դու ով մեծ թա•ավոր,

Նրանք քայլում են թեժ կրակում,

Մեկը նման էր Աստծո Որդուն:

Փրկեց Աստված (2):

7.Կանչեց թա•ավորը, ցնծումւվ,

Դուրս եկեք եղբայրներ կրակից,

Իրոք կենդանի է ձեր Աստված,

Մենք էլ կ•անք երկրպա•ելու:

Փառք քեզ Հիսուս (2):