486Իմ տխրության ժամին,

486

1. Իմ տխրության ժամին,

Երբ խավար է միտքս,

Փորձության պահերին,

Երբ տրտում է սիրտս:

Ծնկելու եմ •նում,

Փրկչիս ոտքերի մոտ,

Ոտքերն եմ համբուրում,

Որ էլ չզ•ամ կարոտ:

2. Երբ դժվարության մեջ,

Արցունքն է ինձ խեղդում,

Շփոթվում եմ անվերջ,

Եվ ելքը չեմ •տնում:

Նորից եմ ես •նում,

Փրկչիս ոտքերի մոտ,

Ոտքերն եմ համբյուրում,

Որ էլ չզ•ամ կարոտ:

3.Բայց •իտեմ ես մեկին,

Որ հավասար չունի,

Սիրում է ամենքին,

Հարուցյալ Հիսուսն իմ:

Ես Նրան եմ •նում,

Բոլոր ցավերիս մեջ,

Եվ հան•իստ եմ •տնում,

Մշտական և անվերջ: